Spotka\u0142em Franciszka. Papie\u017cem nie by\u0142 oczywi\u015bcie, nie ten gest, nie ten szarm. Czy m\u00f3g\u0142 by\u0107 \u015bwi\u0119tym? Pewnie m\u00f3g\u0142, ale czy chcia\u0142? U\u015bmiechni\u0119ty, \u017cebra\u0142 dyskretnie, bez szarpania za r\u0119kaw i sumienie. Siedzia\u0142 na schodku, nie przed wej\u015bciem do katedry jednak, wr\u0119cz przeciwnie. Przed McDonald\u2019sem, na ulicy Szewskiej, nieopodal krakowskiego rynku.<\/p>\n
Przykuwa\u0142 uwag\u0119 w\u0142a\u015bnie u\u015bmiechem, u\u015bmiechni\u0119te oczy podnosi\u0142 na twarze przechodni\u00f3w. Ma\u0142ym kocem w kolorze mlecznej kawy przykrywa\u0142 piaskowego kundelka, rozbrykanego szczeniaka, kt\u00f3ry co chwil\u0119 pr\u00f3bowa\u0142 wygrzeba\u0107 si\u0119 na mro\u017an\u0105 wolno\u015b\u0107. Ale bez uporu, dla zabawy raczej, \u015bmiesznie majtaj\u0105c uszami i ogonem. Franciszek m\u00f3wi\u0142 do niego cicho, \u0142agodnie, jak do dziecka, niesfornego, bo zmuszonego do zbyt d\u0142ugiego bezruchu. Puszka stoj\u0105ca obok nich nape\u0142nia\u0142a si\u0119 bez po\u015bpiechu.<\/p>\n
Nie on pierwszy uprawia\u0142 \u017cebractwo \u201ena zwierzaka\u201d: podobno ludzie maj\u0105 dla zwierz\u0105t wi\u0119cej lito\u015bci. Odr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 jednak, bo o datki prosi\u0142 w\u0142a\u015bciwie sam\u0105 obecno\u015bci\u0105, a\u017c wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce i on, i pies s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 globalnego rytua\u0142u ob\u017carstwa. I maj\u0105 w nim wa\u017cn\u0105 rol\u0119: daj\u0105 uwielbiaj\u0105cym szybkie jedzenie i szybkie \u017cycie mo\u017cliwo\u015b\u0107 przystani\u0119cia, pozbycia si\u0119 nadmiaru drobnych monet i grzeszk\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie w wigili\u0119 Wielkiego Tygodnia.<\/p>\n
Tygodnia znaczonego przecie\u017c zwierz\u0119c\u0105 metaforyk\u0105: osio\u0142ek, baranek, zaj\u0105czki, kurcz\u0119ta. Pies nie nale\u017cy do tej Bo\u017cej mena\u017cerii, ale przyb\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 jako\u015b swoj\u0105 radosn\u0105 szczeni\u0119co\u015bci\u0105. Zwierz\u0119ta przeb\u0142agalne, ofiarne, zwierz\u0119ta ja\u0142mu\u017cnik\u00f3w, zwierz\u0119ta zwiastuj\u0105ce przebudzenie natury. Zwierz\u0119ta jako emblemat ludzkiego losu, jako symbol oswajaj\u0105cy niepoj\u0119te. I jako chwyt marketingowy, ob\u0142askawiaj\u0105cy i nawracaj\u0105cy ludzi, tak w handlu, jako i w religii.<\/p>\n
Franciszka widzia\u0142em na Szewskiej w postny pi\u0105tek i nazajutrz, w jarmarczn\u0105 sobot\u0119. By\u0142o diabelnie zimno, tury\u015bci i miejscowi spacerowicze odruchowo przyspieszali kroku. Nie rozmawia\u0142em z nim, przystan\u0105\u0142em tylko po drugiej strony ulicy. Sk\u0105d wi\u0119c wiem, jak ten u\u015bmiechni\u0119ty ja\u0142mu\u017cnik, brat-\u0142ata radosnego szczeniaka, mia\u0142 na imi\u0119? A jak mia\u0142 mie\u0107, je\u015bli nie Franciszek?<\/p>\n
Gdy \u2013 m\u00f3wi\u0105c po miejscowemu \u2013 czeciego<\/em> dnia wyje\u017cd\u017ca\u0142em z Krakowa, nie by\u0142o ju\u017c tak wiecznie<\/em>. \u017bebrak w poci\u0105gu na pewno nie by\u0142 Franciszkiem. Opancerzony kilkoma warstwami nigdy nie zdejmowanych ubra\u0144, wype\u0142ni\u0142 ca\u0142e okno, zas\u0142aniaj\u0105c s\u0142o\u0144ce rozgrzewaj\u0105ce poranek. Zbiera\u0142 na chleb i tym swoim chlebem powszednim, fermentuj\u0105cym od tygodni, mo\u017ce miesi\u0119cy, \u015bmierdzia\u0142 jak diabli. Agresywnie p\u0142aczliwy, spieszy\u0142 si\u0119, bo poci\u0105g odje\u017cd\u017ca\u0142 za chwil\u0119.<\/p>\n \u015awiat wraca\u0142 w ramy. Tu\u017c za Miechowem s\u0142o\u0144ce zacz\u0119\u0142o chowa\u0107 si\u0119 i kluczy\u0107 mi\u0119dzy chmurami, jakby nie wierzy\u0142o, \u017ce czas nadchodzi. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Spotka\u0142em Franciszka. Papie\u017cem nie by\u0142 oczywi\u015bcie, nie ten gest, nie ten szarm. Czy m\u00f3g\u0142 by\u0107 \u015bwi\u0119tym? Pewnie m\u00f3g\u0142, ale czy chcia\u0142? U\u015bmiechni\u0119ty, \u017cebra\u0142 dyskretnie, bez szarpania za r\u0119kaw i sumienie. Siedzia\u0142 na schodku, nie przed wej\u015bciem do katedry jednak, wr\u0119cz […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[164],"class_list":["post-463","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii","tag-franiciszek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/463","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=463"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/463\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":473,"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/463\/revisions\/473"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=463"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=463"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tyczynski.muzeumliteratury.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=463"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}